Ես գեղեցիկ իրեր եմ հավաքում: Մի զույգ կոշիկ: Ակնոց: Հեռախոս: Գրամեքենա: Նրանք փայտից ու կաշուց են: Ակնհայտ կարկատաններով: Նրանց նուրբ ու ավարտուն տեսքը բարեհամբույր է: Ու նրանք լուռ են:
LA SCIENCE DES RÊVES
Ռեժիսոր` Միշել Գոնդրի
Սցենար` Միշել Գոնդրի Պրոդյուսեր` Ջորջ Բերման Երաժշտություն` Ժան-Միշել Բերնար Ստեֆանի դերում՝ Գաել Գարսիա Բերնար Ստեֆանիի դերում՝ Շարլոտ Գինսբուրգ |
|
«Երազների Գիտությունը» ռեժիսոր Միշել Գոնդրիի հաջորդ աշխատանքն է՝ «Eternal Sunshite of the Spotless Mind»-ից հետո: Այս ֆիլմում Գոնդրին փորձել է աշխատել անկախ/փոքրաբյուջե ֆիլմի ֆորմատի մեջ, ինչը չնայած նրան տվել է շատ ավելի մեծ ստեղծագործական ազատություն, բայց նաև զրկել է ֆիլմը հղկվածության, ինտելեկտուալ ու էմոցիոնալ խորության այն աստիճանից, որն ունի «Eternal Sunshine»-ը:
Արդյունքում ստացվել է ֆիլմ, որը նույնիսկ առանց թանկարժեք հատուկ էֆեկտների բավականին հետաքրքիր ու համոզիչ վիզուալ մաս ունի, ու օրիգինալ է միգուցե հենց հղկվածության պակասի շնորհիվ:
Ինչևէ, ֆիլմը նաև շոշափում է թեմաներ, որոնք հանդիսատեսի մոտ կարող են դիսկոմֆորտ կամ այլ բացասական ռեակցիաներ առաջացնել, հաճախ հանգում է փակուղային, ցիկլիկ դիալոգների, շատ կետերում ինֆանտիլ է: Ընդհանուր առմամբ, խորհուրդ կտայի այն դիտել մենակ:
«Երազների Գիտությունը» սկսում է ֆիլմի հերոս Ստեֆանի հոր մահվանից հետո Ֆրանսիա տեղափոխվելով: Ստեֆանը, որը երազում է հայտնագործող դառնալ, վառ ու ստեղծագործ երևակայություն ունի, ինչի պատճառով իրեն դժվար է զգալ տարբերությունն իրականության ու երազի միջև: Մայրը նրան խոստաում է «ստեղծագործ աշխատանք» օրացույցներ արտադրող ընկերությունում, որը, պարզվում է, ամենաձանձրալի բանն է, որ հնարավոր է պատկերացնել. Ստեֆանն ընդամենը տեքս է տեղադրում շների ու մերկ աղջիկների նկարների վերևում:
Սյուժեին ռոմանտիկ գիծ է ավելանում, երբ Ստեֆանի կյանքում հայտնվում է հարևանուհի Ստեֆանին, որը նույնպես ստեղծագործ ու հարուստ երևակայություն ունի, թեև լրիվ այլ բնույթի:
Ցավոք, «Երազների Գիտությունը» ֆիլմն այնքան էլ «իմը չէր»: Ենթադրվում էր, որ ֆիլմը պիտի էմոցիոնալ արձագանք առաջացնի հանդիսատեսի մոտ, բայց աստիճանաբար խորացող սյուրռեալիզմն ու իրականությունից կտրվելը, իրականության թեմաների քննարկումը, որոնք անձամբ ես այնքան էլ չեմ սիրում տեսնել գեղարվեստական աշխատանքում այն ձևով, որով այն ներկայացված էր այս ֆիլմում (օրինակ՝ միզելու մասին երկխոսությունը), ինձ մոտ հակասական զգացողություններ առաջացրեցին, բայց դա բնավ չի ժխտում ֆիլմի գեղարվեստական ու էսթետիկ արժեքը:
Այնպես որ, «Երազների Գիտությունն», իմ կարծիքով, տեսնելու արժանի ֆիլմ է, ու հավանաբար՝ նաև քննարկելու: Բայց անձամբ ինձ համար այն նման էր երազի, որն իրենից հետո թողնում է զգացողություն, բայց ոչ կայուն հետք:
Comments
Post a Comment
Թողնել մեկնաբանություն