Միսսիսիպիցի նկարիչ Ուոլտեր Անդերսոնի մասին դժվար թե կարդաք արվեստի հանրագիտարաններում ու ժամանակագրություններում: Քննադատներն էլ նրան հաճախ շրջանցում են: Այլ կերպ ասած, ճանաչված նկարիչ նրան դժվար թե հնարավոր լինի համարել:
Շիզոֆրենիայի դիագնոզից հետո նա առանձնացավ Շիրուոթերի իր տանն ու պարզունակ կյանք էր վարում մինչև իր մահը 1965-ին: Այդ շրջանում նա հաճախ էր հեծանվով ճամփորդում, ինչի մասին գրել է. «Անիվները նորից պտտվում են: Հեծանիվը, կարծես թե, մնացած չարիքների համար քիչ տեղ է թողնում, մյուս կողմից՝ բարիքների համար էլ: Այն միաժամանակ ներառող ու բացառող անիվ է»:
Կարծում եմ՝ այդ շրջանում արված որմնանկարները նրա ամենահանճարեղ աշխատանքներն են: Բնությունը, որը նա անընդհատ դիտում էր իր շուրջը: Մոլորակների պտույտը: Անընդհատ հայտնաբերող, ստեղծագործող միտք, առանց խտացման կետի, առանց սկզբի կամ ավարտի:
Ուոլտեր Անդերսոնի արվեստին ու աշխատանքներին կարող եք առավել մանրամասն ծանոթանալ այստեղ:
Comments
Post a Comment
Թողնել մեկնաբանություն