ՄԱՍ ԱՌԱՋԻՆ. ԿՈՂՄՆՈՐՈՇՈՒՄՆԵՐ
Ա. ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ԱՇԽԱՐՀՆ ՈՒ ԱՎԱՆԴԱԿԱՆ ՄԱՐԴԸ
«Այս գիրքը նպատակ ունի ուսումնասիրել այն հատկանիշներից մի քանիսն, որոնց համաձայն մեր ժամանակաշրջանն, ընդհանուր առմամբ, տարրալուծման ժամանակաշրջան է: Միաժամանակ գիրքն անդրադառնում է այն հարցին, թե ինչպիսի վարք ու գոյության ինչ ձև է նպատակահարմար տվյալ հանգամանքներում մարդու կոնկրետ տեսակի համար:
Պետք է նկատի ունենալ այս սահմանափակումը: Այն, ինչ ես պատրաստվում եմ ասել, չի վերաբերում մեր օրերի հասարակ մարդուն: Հակառակը, ես նկատի ունեմ մարդուն, ով ինքն իրեն տեսնում է ներգրավված այսօրվա աշխարհի մեջ, նույնիսկ դրա ամենախնդրահարույց ու բուռն բնագավառներում, բայց ներքուստ չի պատկանում այդպիսի աշխարհին, ու ոչ էլ պատրաստվում է հաշտվել դրա հետ: Նա զգում է իրեն, ըստ էության, իր ժամանակակիցների մեծամասնությունից տարբեր տեսակ:
Նման մարդու բնական տեղը, երկիրը, որտեղ նա օտարական չէր լինի, Ավանդության աշխարհն է: Ես ավանդություն բառն օգտագործում եմ հատուկ իմաստով, որը սահմանել եմ այլ աշխատության մեջ: Այն տարբերվում է հասարակ կիրառումից, բայց մոտ է նշանակությանը, որն իրեն տվել է Ռենե Գենոնը՝ ժամանակակից աշխարհի ճգնաժամի իր վերլուծության մեջ: Այս մասնավոր նշանակությամբ, քաղաքակրթությունը կամ հասարակությունն «ավանդական» է, երբ այն կառավարվում է ընդամենը մարդկայինից կամ անհատականից վեր կանգնած սկզբունքներով, և երբ իր բոլոր ոլորտները կազմավորվում ու կառավարվում են վերևից, և ուղղված են դեպի այն, ինչ վերևում է: Պատմական ձևերի բազմությունից այն կողմ, գոյություն է ունեցել Ավանդության ընդհանուր առմամբ միատիպ և անփոփոխ աշխարհ: Ես այլ աշխատություններում փորձել եմ սահմանել նրա արժեքներն ու հիմնական դասակարգումները, որոնք ցանկացած իրեն բարձր իմաստով նորմալ անվանող և իրական նշանակությամբ օժտված քաղաքակրթության, հասարակության, կամ գոյության կարգի հիմքն են հանդիսանում»:
Comments
Post a Comment
Թողնել մեկնաբանություն